 |
  |
|
 |
 |
|
Krew - podobnie jak inne materiały laboratoryjne - powinna być
pobierana w warunkach jednakowych dla każdego pacjenta
(wystandaryzowanych). Pacjent powinien badać się:
• na czczo, 10-12 godz. po ostatnim posiłku,
• w warunkach normalnej diety,
(Wyjątkiem są badania specjalistyczne, wymagające określonych warunków dietetycznych - w tej sprawie należy porozumieć się z Laboratorium)
• określonej porze dnia - zwykle, jeśli nie ma specjalnych zaleceń, między godzinami 7.00-10.00,
• po nocnym spoczynku, bez obciążenia psychicznego.
Wymagania te nie dotyczą stanów nagłych, oraz tych przypadków, gdy odstawienie leków nie jest wskazane ze względów terapeutycznych.
W przypadku badań krwi - przed leczeniem lub po okresowym odstawieniu leków - należy przed wizytą w laboratorium porozumieć się z lekarzem prowadzącym.
• na czczo, 10-12 godz. po ostatnim posiłku,
• w warunkach normalnej diety,
(Wyjątkiem są badania specjalistyczne, wymagające określonych warunków dietetycznych - w tej sprawie należy porozumieć się z Laboratorium)
• określonej porze dnia - zwykle, jeśli nie ma specjalnych zaleceń, między godzinami 7.00-10.00,
• po nocnym spoczynku, bez obciążenia psychicznego.
Wymagania te nie dotyczą stanów nagłych, oraz tych przypadków, gdy odstawienie leków nie jest wskazane ze względów terapeutycznych.
W przypadku badań krwi - przed leczeniem lub po okresowym odstawieniu leków - należy przed wizytą w laboratorium porozumieć się z lekarzem prowadzącym.
Mocz - jak i kiedy powinien być pobrany do badania?
BADANIE OGÓLNE MOCZU
Mocz jest wydaliną, której skład zależy od czynności nerek, metabolicznych przemian wewnątrzustrojowych oraz diety i ilości przyjmowanych płynów.
Z próbek jednorazowych za najbardziej wiarygodną uznawana jest próbka z pierwszego porannego moczu.
Mocz należy zebrać do naczynia zakupionego w aptece. Wielkość próbki powinna wynosić około połowy objętości naczynia. Zamknięte i podpisane imieniem i nazwiskiem naczynie trzeba jak najszybciej dostarczyć do laboratorium, najlepiej w ciągu godziny od momentu pobrania materiału. Jeśli nie jest to możliwe powinien być on przechowywany w chłodzie.
POSIEW MOCZU
Przed zebraniem moczu Pacjent powinien zaopatrzyć się w aptece w jałowe naczynko (należy poprosić o pojemnik "na posiew"). Pobranie moczu na posiew wymaga od Pacjenta odpowiedniego przygotowania. Kobiety i dziewczynki powinny dokładnie umyć okolice krocza i cewki moczowej, mężczyźni i chłopcy powinni podciągnąć napletek i dokładnie umyć żołądź i cewkę moczową. Do badania należy dostarczyć mocz poranny.
Pierwsze krople moczu trzeba oddać do sedesu, a pobrać do badania - bezpośrednio do jałowego naczynka - mocz ze środkowego strumienia.
Prawidłowe obmycie i prawidłowe pobranie próbki ma istotny wpływ na wynik. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości Pacjent otrzyma informację, że badanie należy powtórzyć.
Mocz jest dobrą pożywką i bakterie szybko się w nim mnożą. Jednym z elementów badania moczu jest określenie ilości bakterii w mililitrze tego materiału w momencie pobrania, a nie po dłuższym jego przechowywaniu. Z tego powodu należy dostarczać mocz do badania jak najszybciej, najlepiej w ciągu godziny od momentu pobrania, a jeśli to jest niemożliwie, powinien być on przechowywany w lodówce do czasu oddania do laboratorium.
DOBOWA ZBIÓRKA MOCZU
Zbiórkę rozpoczyna się po odrzuceniu pierwszej, porannej porcji moczu, kończy zaś na pierwszej porannej porcji moczu, oddanej następnego dnia.
Mocz zbiera się przez całą dobę do czystego naczynia, umożliwiającego bezpośrednie oddawanie moczu, i przechowuje
w chłodnym miejscu, najlepiej w temperaturze 8-10 C.
Bardzo istotne jest dokładne określenie objętości wydalonego moczu. Pomiar ten, od którego zależy wynik analizy, zostanie przeprowadzony w Laboratorium. (Cały zebrany mocz trzeba przynieść.)
BADANIE OGÓLNE MOCZU
Mocz jest wydaliną, której skład zależy od czynności nerek, metabolicznych przemian wewnątrzustrojowych oraz diety i ilości przyjmowanych płynów.
Z próbek jednorazowych za najbardziej wiarygodną uznawana jest próbka z pierwszego porannego moczu.
Mocz należy zebrać do naczynia zakupionego w aptece. Wielkość próbki powinna wynosić około połowy objętości naczynia. Zamknięte i podpisane imieniem i nazwiskiem naczynie trzeba jak najszybciej dostarczyć do laboratorium, najlepiej w ciągu godziny od momentu pobrania materiału. Jeśli nie jest to możliwe powinien być on przechowywany w chłodzie.
POSIEW MOCZU
Przed zebraniem moczu Pacjent powinien zaopatrzyć się w aptece w jałowe naczynko (należy poprosić o pojemnik "na posiew"). Pobranie moczu na posiew wymaga od Pacjenta odpowiedniego przygotowania. Kobiety i dziewczynki powinny dokładnie umyć okolice krocza i cewki moczowej, mężczyźni i chłopcy powinni podciągnąć napletek i dokładnie umyć żołądź i cewkę moczową. Do badania należy dostarczyć mocz poranny.
Pierwsze krople moczu trzeba oddać do sedesu, a pobrać do badania - bezpośrednio do jałowego naczynka - mocz ze środkowego strumienia.
Prawidłowe obmycie i prawidłowe pobranie próbki ma istotny wpływ na wynik. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości Pacjent otrzyma informację, że badanie należy powtórzyć.
Mocz jest dobrą pożywką i bakterie szybko się w nim mnożą. Jednym z elementów badania moczu jest określenie ilości bakterii w mililitrze tego materiału w momencie pobrania, a nie po dłuższym jego przechowywaniu. Z tego powodu należy dostarczać mocz do badania jak najszybciej, najlepiej w ciągu godziny od momentu pobrania, a jeśli to jest niemożliwie, powinien być on przechowywany w lodówce do czasu oddania do laboratorium.
DOBOWA ZBIÓRKA MOCZU
Zbiórkę rozpoczyna się po odrzuceniu pierwszej, porannej porcji moczu, kończy zaś na pierwszej porannej porcji moczu, oddanej następnego dnia.
Mocz zbiera się przez całą dobę do czystego naczynia, umożliwiającego bezpośrednie oddawanie moczu, i przechowuje
w chłodnym miejscu, najlepiej w temperaturze 8-10 C.
Bardzo istotne jest dokładne określenie objętości wydalonego moczu. Pomiar ten, od którego zależy wynik analizy, zostanie przeprowadzony w Laboratorium. (Cały zebrany mocz trzeba przynieść.)
Badania parazytologiczne oraz na krew utajoną w kale
Pacjent powinien dostarczyć materiał pobrany z różnych fragmentów stolca. Specjalne naczynko z łopatką do pobierania
i transportu kału można kupić w aptekach.
Do czasu dostarczenia materiału do laboratorium, powinien być on przechowywany w chłodnym miejscu. Ilość kału potrzebna do wykrycia pasożytów, to porcja wielkości orzecha włoskiego. Jeśli kał jest luźny lub płynny, to wówczas około 1/3 objętości naczynka kupionego w aptece.
Analogicznie postępujemy z kałem przeznaczonym na badanie obecności krwi utajonej.
Pacjent powinien dostarczyć materiał pobrany z różnych fragmentów stolca. Specjalne naczynko z łopatką do pobierania
i transportu kału można kupić w aptekach.
Do czasu dostarczenia materiału do laboratorium, powinien być on przechowywany w chłodnym miejscu. Ilość kału potrzebna do wykrycia pasożytów, to porcja wielkości orzecha włoskiego. Jeśli kał jest luźny lub płynny, to wówczas około 1/3 objętości naczynka kupionego w aptece.
Analogicznie postępujemy z kałem przeznaczonym na badanie obecności krwi utajonej.
W przypadku wątpliwości dotyczących przygotowań do badań,
wszelkich informacji udzieli Państwu personel Laboratorium
dyżurujący od poniedziałku do piątku w godzinach od 7.30 do
20.00 pod numerem telefonu: (0-22) 737 34 71.
Zapraszamy!
Przed budynkiem bezpłatny parking dla Pacjentów.